Het is naar mijn gevoel belangrijk om mijn eerste All Love ervaring op de
achtergrond van mijn werk met helende energieën te leggen en om te proeven
hoe de ontdekking van de All Love energie zich in me ontvouwde, in weerwil
van mijn rationeel ‘beslissingen makende verstand’.
Ongeveer 10 jaar geleden vond mijn ‘speciale’ en oudste -in lichaam-
spirituele leraar dat ik een work-out leraar voor mijn verdere stappen op
het pad nodig had.
Hij pikte een Reiki-master uit een lijst in een brochure met de suggestie
dat ik haar zou bellen. Ik had geen idee wat zij deed en dacht dat Reiki een
gevechtssport was.
Ik kreeg mijn eerste 'handoplegging'-Reiki-behandeling en voelde zo een opmerkelijke
vrede, dat toen ik ontdekte dat het mogelijk was om te leren deze ervaring
door te geven aan anderen mijn wens om met Reiki te werken geboren was.
In april 1995 ontving ik mijn Reiki Alliance Reiki I initiatie.
Ik vind het fijn om dingen te delen met anderen en ik hecht hoge waarde
aan innerlijke vrijheid. Ik was steeds ervan overtuigd dat angst en om het
even welke soort pijn gevangenissen zijn en dat er een weg eruit moet zijn.
Snel ontdekte ik dat helende energieën hulpmiddelen zijn om ons te
helpen op onze weg naar bevrijding. Ik geniet ervan ‘mijn deel van
het werk’ te doen, dus begon ik Reiki toe te passen bij vrienden en
familie, zo vaak ik maar kon.
In de tussentijd leerde ik tijdens mijn 3 jaar durende training als psycho-energetisch
therapeute (aan de School voor Intuïtieve Ontwikkeling opgericht door
Maria Majoor in Nederland) op een 'niet systeem-gebonden' wijze met healing
te werken .
Het was nogal verwarrend om mijn weg te vinden tussen twee totaal verschillende
methodes van energetisch healen. De ene leerde mij om aan de hand van mijn
capaciteiten om energie te ‘lezen’ zelf te beslissen welke helende
ingrediënten ik diende toe te passen, door mijn intuïtie te laten
beslissen welke kleuren iemand nodig had en om deze gekleurde stralen van
energie door middel van mijn handen in hun aura te brengen.
De andere leerde me om me niet te bemoeien met de healing door het gebruik
van de neutrale Reiki energie met handoplegging, zonder enige beslissing
van mijn kant.
Tot einde 2000 werkte ik in mijn counseling en healingpraktijk met deze
twee methodes en combineerde ze. Toen ik kennis maakte met de Tera Mai -
Reiki verdween de ` kleurenmanier om te helen ' naar de achtergrond en mijn
droom om Reiki Meester te worden werd in december 2002 werkelijkheid.
Tegelijkertijd met de vreugde over mijn Reiki Meesterschap voelde ik snel
dat er iets ontbrak. Ik had nood aan iets meer, misschien een volgende stap
op mijn pad. Ik dacht dat het misschien de Tera Mai Seichem zou zijn, maar
ik had gemengde gevoelens . Ik had in de wereld van healing al zoveel verwarrende
dingen gezien - dus ik besloot om eerst wat onderzoek te doen over Seichem.
Al surfend op het web ontdekte ik op een dag de website www.skhm.org en
met enthousiasme las ik dat het in feite Patrick Zeigler was die in Egypte
in deze energie werd geïntroduceerd en dat hij ze dus in de wereld
had gebracht. Ik heb mij altijd door de spiritualiteit van het oude Egypte
geïnspireerd gevoeld en had net een 2-jarige cursus voor spiritueel
zelfonderzoek geschreven, gebaseerd op het boek 'Inwijding' van Elisabeth
Haich, dat voor mij één van de beste boeken is dat ik ooit
las met betrekking tot het onderricht dat aan de leerlingen van de Egyptische
Mysterie scholen werd gegeven.
Toen ik Patrick's verhaal las, voelde iets erin heel dicht bij mijn hart
en ik wist dat ik er meer over moest zien te weten komen. Om mijn logisch
verstand tevreden te stellen dacht ik dat Diane Shewmaker's boek ‘All
Love’ me wel zou helpen om te beslissen of ik wel echt naar een SKHM
workshop wilde gaan of niet, maar op het einde van het boek wist ik verstandelijk
nog altijd niet waarom ik al dit onderzoekwerk aan het doen was.
Ik ‘wist’ gewoon dat het iets was wat ik nodig had. Op een mooie
manier zou het als ‘ik werd geleid’ klinken, maar voor mij voelde
het als struikelen en ‘ergens in vallen’ met een sterke drang
naar iets waar ik geen logische uitleg voor had.
Uiteindelijk besloot ik gewoon ‘in het water te springen’ en
deel te nemen aan de workshop met Patrick in Delft in augustus 2003. Het
was een lange weg geweest en mijn volharding was een lange tijd getest,
inclusief een parkeerboete vlak voordat ik de workshop binnentrad (die nooit
haar weg naar mijn huis vond om betaald te worden ?)
Met de deelname aan de workshop wilde ik een diep verlangen dat ik niet onder
woorden brengen kon vervullen. Ik hoopte antwoorden op een hele reeks verwarrende
vragen rond healing, die al zo lang aan me knaagden te vinden. Ik zocht naar
een nieuwe leraar om de leegte die mijn initiërende Reiki Master -die
naar zijn vaderland was terug gekeerd- had achter gelaten, te vullen.
Ik had zeker niet verwacht deel te nemen aan een groep mensen om te schreeuwen
en te roepen en te wenen en te knuffelen tegelijkertijd en wel meteen op de
eerste avond! Ik herinner me dat ik naar huis ging na de introductie op vrijdag
en dacht : ‘Deze mensen zijn gek! Ik ga mijn geld niet verspillen aan
zoiets, ik ga slapen en bel hen morgenochtend meteen op om te zeggen dat ik
er vandoor ben!’ Ik verwachtte te vertrekken.
De volgende ochtend werd ik wakker en realiseerde me dat ik bang was. Maar
tegelijkertijd vermande ik mezelf om de angst niet mijn adviseur te laten
zijn. Dus ‘raapte ik mezelf bij elkaar’ en ging naar de workshop.
Tijdens de allereerste Shenu meditatie
werd de diepe wonde vanbinnen aangeraakt,
ik werd zelfs nog meer bang, maar er was geen weg terug. Ik dank nog steeds
God voor de subtiele, zachte en vooral niet opdringerige manier waarop mijn
‘buur’ me begeleide naar de kern van de pijn. Ik leerde ter plekke
om de energie het helende werk voor mij te laten doen en te vertrouwen.
Maar toen ik me begon te voelen alsof ik 41° koorts had, mijn lichaam
totaal buiten controle raakte, ‘iets’van kop tot teen door mij
heen begon te razen, en juist wanneer ik dacht terug ‘normaal’
te worden, het omkeerde en van onder af terug naar boven toe kwam, dacht ik
echt dat ‘ik het nu helemaal aan het verliezen was’. In feite
dacht ik dat ik misschien wel ter plekke dood kon gaan.
Mijn ‘buur’ zei: je gaat door een SKHM - Khet, en ik had geen
idee wat dat was, maar ik vond dat hij heel zeker van zijn stuk klonk, dus
dat ding dat ik aan het ervaren was had een naam, en iets wat een naam heeft
moet wel overleefd kunnen worden.
Dus nogmaals God zij dank voor ‘het verliezen van de pedalen’
(de controle) en nadat ik mijn lichaam in een geweldige conditie terugvond,
mijn emoties in perfecte gelukzaligheid en mijn gedachten in perfecte vrede,
probeerde ik om tenminste mijn dankbaarheid te uiten aan mijn begeleidende
engel-‘buur’ die zich om de een of andere vreemde reden in stilte
uit de voeten aan het maken was. In plaats van mijn 'dank je wel‘ te
aanvaarden zei hij: ‘ Je deed het helemaal zelf, ik heb helemaal niets
gedaan’ en verliet de ruimte. Ik was totaal verbluft, maar ik leerde
snel.
Dat was slechts het eerste van vele geschenken tijdens die eerste workshop,
tussen al die ‘gekke mensen’ die mijn broers en zussen werden,
zelfs al kreeg ik van de meesten niet eens de kans om hun namen te vragen.
In 2 dagen werden alle vragen over healing die me dwars zaten beantwoord,
en wel op zo een heldere en bevrijdende manier dat me nog slechts 1 vraag
restte: ‘Hoe zal ik ooit thuis kunnen uitleggen wat er gebeurd is en
hoe zal ik dit in mijn werk integreren?’
Ik was zo onder de indruk… thuis realiseerde ik me dat ik geen idee
had wie ‘die man die de workshop leidde’ was en dat ik zo veel
te vertellen had over de gebeurtenissen dat ik nooit over hem sprak. Oh, ja,
en er was ook nog een andere man die het georganiseerd had… hij zal
dat wel goed hebben gedaan… ik had toch geen organisatorische problemen
gemerkt …;o)
Twee jaar later en negen workshops verder voel ik dat All Love de beste
leraar was die ik ooit gehad heb. Ik voel diepe dankbaarheid tegenover Patrick
en Michael voor te veel redenen om op te noemen of te tellen. Ik voel dat
All Love de meest directe weg is naar Liefde, naar healing en een manier
om het leven in zijn volste potentie te leven.
All Love is eenheid in actie en een weg naar een directe relatie met de
Bron die ervaren kan worden, en dus niet hoeft begrepen of bediscussieerd
te worden, niet gecreëerd noch gevonden.
Ik heb het gevoel dat All Love één van die manieren is waarop
God naar ons zoekt en elke keer dat we stoppen om te proberen het op onze
'controlerende verstandsmanier' te doen, de hoogst mogelijke vibratie van
Liefde die we op een gegeven ogenblik in ons leven kunnen dragen binnenkomt
en ons toont dat ‘we niet alleen zijn en het nooit geweest zijn’.
Ik probeer om op dagelijkse basis All Love te delen zowel in individuele
sessies alsook in groepsverband.
Ik begin ook All Love te integreren in mijn werk met regressies naar vorige
levens en het geeft nieuwe accenten aan elke les die ik geef..
Soms is het niet ‘ik die met All Love werkt’ maar werkt All
Love met mij.
Op een dag moest ik een les geven waarin ik een bepaalde procedure en meditatie
over een specifiek onderwerp gebruik. Samen met de studenten voelde ik de
energie binnenkomen en de klas veranderde in een totale warboel, met veel
verwerkingsprocessen van allerhande zaken. Tot mijn verassing was op het
einde van die les toch elk onderwerp dat oorspronkelijk gepland was aangeraakt,
maar dan op een totaal andere manier. Dus, het ziet er naar uit dat we samen
werken …
Iedere keer als ik zie wat All Love met mensen en hun levens doet, wordt
mijn wens om het met iedereen, maar zeker met healers en leraren, (in de
eerste plaats in mijn thuisland Belgie) te delen, steeds sterker en dieper.
Ik weet dat het alleen slechts een kwestie van tijd is dat All Love het
belangrijkste deel van mijn werk wordt.
Omdat ik de eerste All Love leraar ben die Pools kan praten (Polen is mijn
ouders hun geboorteland) is het mijn hartenwens om dit geschenk van Liefde
naar mijn roots toe te brengen. Dus zal ik veel tijd besteden in samenwerking
met en het onderrichten van mensen in Polen, teneinde All Love ook voor
het Poolse volk ter beschikking te stellen.
Ik veronderstel dat uiteindelijk werken met SKHM leven met SKHM wordt -
een zeer vervullende en plezierige levenswijze.
Op de eerste plaats scheid ik Sekhem, Seichim en SKHM niet. Zeker kunnen we Liefde veel verschillende namen geven, en door bewust of onbewust onze persoonlijke verwachtingen te projecteren over wat Liefde onder een bepaalde naam of in een bepaald kader, tijdspanne of methode voor ons betekent, kunnen we een scheiding tussen de verschillende inhouden ervaren. Maar ik ervaar Liefde als Eén, terwijl ze een eindeloze veelheid van mogelijkheden omvat, afhankelijk van en beantwoordend aan om het even welke universele behoefte. SKHM, SEKHEM, Seichem, Seichim, noem maar op …het is allemaal ALL LOVE.
In mijn persoonlijk leven heeft All Love mij het absolute vertrouwen gegeven
dat er geen pijn, geen wonde, geen emotionele of mentale conditie is, die
niet door Liefde aangeraakt en geheeld kan worden. Dat er geen angst is,
geen duisternis, geen menselijke toestand die niet in puur Licht getransformeerd
kan worden.
Dat het alleen maar een kwestie van tijd is vanwege de menselijke lineaire
conditionnering, maar dat we in werkelijkheid het mirakel van All Love hier
en nu kunnen toelaten tot stand te komen.
All Love gaf me de eerste werkelijke flitsen van perfectie en dat doet me
uitkijken naar meer zonder de nood om ‘het te pakken’.
Het veranderde de manier waarop ik mijn bewustzijn ervaar en heeft me omgevormd
tot een multidimensioneel, meer evenwichtig wezen. Met tijden deed het me
lachen met dualiteitskwesties en het gaf me tastbare redenen om het leven
te vertrouwen. Het heeft mijn oude manier van ‘omgaan met’ mijn
en andermans emoties totaal veranderd.
En tenslotte gaf het mij een geweldig werktuig om te helpen bij de vervulling
van mijn dharma.
All Love, Loesja.